ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ - ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΕΣ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΕΣ

 

Νατάσσα Τσιρώνη

Δρ. Αρχιτέκτων – Πολεοδόμος

Μέλος της Περιφερειακής Γραμματείας Αττικής των Οικολόγων Πράσινων

To θέμα των ελεύθερων χώρων δεν είναι μόνο πολεοδομικό, αλλά κοινωνικό και πολιτικό. Το έλλειμμα ελεύθερων χώρων και πράσινου και οι άθλιες περιβαλλοντικές συνθήκες στην Αθήνα είναι απόρροια της πλασματικής, στρεβλής και επιζήμιας «ανάπτυξης» που βασιζόταν στο τσιμέντο και την άσφαλτο. Μιας ανάπτυξης που, σε συνδυασμό με την απουσία αποκέντρωσης, έφτιαξε μια τερατούπολη, με προβλήματα περιβαλλοντικά, κυκλοφοριακά αλλά και οικονομικά, όπου, σήμερα, μεγάλο μέρος των κτισμένων (κατοικιών, καταστημάτων και γραφείων) παραμένουν αδιάθετα.

Ελληνικό : Μια ιστορία λαϊκισμού, υποκρισίας και εκποίησης Θα επιτρέψουμε να ολοκληρωθεί;

Κωστής Αδαμόπουλος Αρχιτέκτων

                                                                                    μέλος της «Επιτροπής Αγώνα για το

                                                                                    Μητροπολιτικό Πάρκο του Ελληνικού»

 Ο τίτλος δεν είναι υπερβολικός, αντίθετα η πραγματικότητα που αφορά στο Ελληνικό τα τελευταία 15 χρόνια  είναι  πλήρως αποκαλυπτική και όσον αφορά τη σχετική διαχείριση από όλες τις κυβερνήσεις που μεσολάβησαν πλήρως  δημαγωγική και αντιπεριβαλλοντική.

      Για  πρώτη φορά καταγράφηκε η πρόθεση για τη δημιουργία  «μητροπολιτικής ζώνης πρασίνου»  στο Ελληνικό με τον νόμο 2338/1995, όταν κυρώθηκε η σύμβαση για την κατασκευή και λειτουργία του αεροδρομίου στα Σπάτα.

      Βάση αυτού ξεκίνησε το 1996 ένα ερευνητικό πρόγραμμα του  Ε .Μ. Πολυτεχνείου, υπό τον καθηγητή Λουδοβίκο Βασενχόφεν, το οποίο κατέληξε άδοξα το 1999 λόγω του ότι, μετά την ανάληψη των Ολυμπιακών αγώνων (1997) άρχισε η «σαλαμοποίηση» του χώρου του Ελληνικού για την κατασκευή εκεί αθλητικών εγκαταστάσεων.